Κοινή συνισταμένη όσων αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε το «Ιδεολογικό Δίκτυο Ελλήνων και Ευρωπαίων Σοσιαλιστών» (Ι.Δ.Ε.Ε.Σ.) είναι να αποκτήσουν βήμα όσοι πολίτες πιστεύουν στο πρωτείο της Δημοκρατίας, της πολιτικής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας έναντι της δυναστικής κυριαρχίας των ανεξέλεγκτων αγορών και του αχαλίνωτου κέρδους.
Και θεωρούμε πως δεν περισσεύει κανείς, ώστε να κουβεντιάσουμε θαρρετά, σε εκδηλώσεις και συζητήσεις, για τη δημοκρατία, για τις προοδευτικές ιδέες και πολιτικές, που μπορούν να ξανασυντάξουν μια καλύτερη ζωή. Να προβληματιστούμε και να καταθέσουμε νέες ιδέες για την εγκατάσταση του ανθρώπου στη χώρα της γνώσης, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, και της προόδου.
Σας περιμένουμε στην κοινή συζήτηση και δράση
Η συντονιστική επιτροπή
Μιχάλης Βασιλειάδης, Εκπαιδευτικός, Πρόεδρος Ε.Λ.Μ.Ε. Ροδόπης, Κομοτηνή
Γιάννης Δραμουντάνης, Τραπεζικός, Πρόεδρος εργαζομένων Παγκρήτιας Τράπεζας, Μέλος Γεν. Συμβ. Ο.Τ.Ο.Ε., Ηράκλειο
Μαργαρίτα Καστανίδου, Πολιτικός Επιστήμονας, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Μαρινάτος, Εκπαιδευτικός, Γεν. Σύμβ. Α.Δ.Ε.Δ.Υ., Ρέθυμνο
Βασίλης Ναούμ, Ιατρός ΩΡΛ, Καστοριά
Δημήτρης Παπαγεωργίου, Μηχανολόγος Χωροταξίας, Θεσσαλονίκη
Κωνσταντίνος Πατσαλάς, Δικηγόρος, Προέδρος Κοινότητας Δρυμού, Θεσσαλονίκη
Κώστας Παυλίδης, Επιχειρηματίας, Κέρκυρα
Βασίλης Σιαπέρας, Δικηγόρος, Μέλος Δ.Σ. Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη
Ελένη Ταϊγανίδου, Πολιτικός Μηχανικός, Αθήνα
Κατερίνα Τσιαμπέρα, Δικηγόρος, Θεσσαλονίκη
Σπύρος Χριστοφορίδης, Δικηγόρος, Θεσσαλονίκη
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Νικολέττα Σπυροπούλου, Δικηγόρος, τηλ.: 6973 785694
Υπεύθυνος Τύπου: Αιμίλιος Σαπρανίδης, Δημοσιογράφος, τηλ.: 6977 700429
Η κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα του 2022, έπειτα από 2 χρόνια πανδημίας και 12 χρόνια σκληρής οικονομικής πολιτικής λόγω μνημονίων, αναδεικνύει χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις τους μη προνομιούχους, τους μικροαστούς, τους εκπεσόντες αστούς και τους βιοπαλαιστές του καθημερινού αγώνα για τα προς το ζην, σε πολυπληθέστερη –κοινωνική, αν της προσδώσουμε και τέτοια χαρακτηριστικά– τάξη.
Ποιος θα ενδιαφερθεί όμως για τα μεσαία πατώματα της ελληνικής κοινωνικής πολυκατοικίας;
Αυτά που αποτελούν παραδοσιακά τον πυρήνα και κορμό της;
Αυτά που η έλλειψή τους ακυρώνει την ύπαρξη της «κοινωνικής πολυκατοικίας»;
Αυτά, που όσο πιο γερά και στιβαρά είναι, τόσο περισσότερο ύψος αντέχει το οικοδόμημα;
Ποιος πολιτικός χώρος μπορεί να τα εκφράσει, να τους ξαναδώσει φωνή, ελπίδα και δικαίωμα στο όνειρο;
Είναι αυταπόδεικτο ότι παραδοσιακά οι αστοί έβρισκαν έκφραση στον πολιτικό χώρο του κέντρου, όπως αυτός εκάστοτε εκφραζόταν.
Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει μια σημαντική και σημασιολογική αντίφαση. Ενώ διαθέτει το μεγαλύτερο πανεπιστημιακό ίδρυμα που προσελκύει φοιτητές από όλη τη χώρα, τα χρόνια της κρίσης μετρά, όπως όλη η Ελλάδα, σημαντικές απώλειες νέων. Πρόκειται για εκείνους, που στην προσπάθειά τους να ανταποκριθούν στις ολοένα αυξανόμενες συνθήκες διαβίωσης, επέλεξαν τη φυγή στο εξωτερικό. Όλοι σχεδόν μετράμε συγγενείς και φίλους που αποχαιρετήσαμε με την ευχή να βρουν το «καλύτερο» που αναζητούν και κάποια μέρα να επιστρέψουν. Η απώλεια αυτή καταγράφεται σε έρευνα της ICAP: το 92% των νέων που έχουν φύγει στο εξωτερικό είναι πτυχιούχοι, το 53% κάτοχοι μεταπτυχιακού και το 8% κάτοχοι διδακτορικού. Οι λόγοι είναι κατεξοχήν οικονομικοί ενώ στις βασικές αιτίες συγκαταλέγονται η έλλειψη αξιοκρατίας και η διαφθορά.
Όλα τα ανωτέρω θα πρέπει να περιστοιχιστούν από την προστασία των δημοσίων αγαθών, όπως η εκπαίδευση, η υγεία και η κοινωνική προστασία. Ειδικότερα, απαιτείται η εκπαίδευση να συνδεθεί άμεσα με την ανθρωπιστική παιδεία και τις νέες τεχνολογίες ώστε να συμβάλει στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και των δεξιοτήτων αντίστοιχα, ενώ κρίσιμη είναι και η ενίσχυση του εθνικού συστήματος υγείας για την αξιοπρεπή παροχή υπηρεσιών.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί το πλέον έντονο- μέχρι σήμερα- τμήμα ενός εξελισσόμενου, σπονδυλωτού, παγκοσμίου πολέμου- και ίσως το τελευταίο πριν από μια άμεση, γενικευμένη αντιπαράθεση.
Η Ευρώπη και η Ελλάδα έχουν συρθεί στην συμμετοχή τους σε αυτόν τον πόλεμο- έστω έμμεση αλλά με άμεσες επιπτώσεις- χωρίς οι λαοί τους να έχουν ερωτηθεί και χωρίς να διαθέτουν ούτε κατ’ ελάχιστον πρόσβαση σε σφαιρικότερη πληροφόρηση ως προς τις αιτίες και το διακύβευμα.
Στην πραγματικότητα, όσο περισσότερο το πολιτικό κατεστημένο της πατρίδας μας ταυτίζεται μονόπλευρα με τις επιδιώξεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη, τόσο αποκόπτεται από τον λαό. Αυτό το χάσμα θα διευρύνεται όσο ο πόλεμος και η οικονομική κρίση στην ίδια την «Δύση» λόγω των κυρώσεων που έχει επιβάλλει στην Ρωσία, θα εντείνονται.
Πρώτον, γιατί αυτά καθ’ αυτά τα σημερινά γεγονότα είναι σημαντικότερα. Είναι παγκόσμια, είναι στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά, εγείρουν κίνδυνο γενικευμένης στρατιωτικής αντιπαράθεσης και την πιθανότητα κατάρρευσης της βιομηχανικής δραστηριότητας στην ΕΕ.
Δεύτερον και εξαιτίας των παραπάνω δεν υπάρχει καμία δυνατότητα «διάσωσης» της ελληνικής οικονομίας- έστω με τους μνημονικούς, καταστροφικούς όρους.
Τρίτον, έρχονται μετά 14 χρόνια κοινωνικής και οικονομικής κρίσης. Θυμίζουμε ότι ποτέ στην νεότερη ελληνική ιστορία δεν είχαμε τόσα πολλά, συνεχόμενα χρόνια οικονομικής κρίσης. Τόσο οι υλικές, όσο και οι ψυχολογικές αντοχές έχουν ελαχιστοποιηθεί, ενώ και η αξιοπιστία του πολιτικού προσωπικού είναι ανύπαρκτη.
Έστω κι έτσι όμως – ή μάλλον μόνο έτσι- μπορεί να ανοίξει εκ νέου ο κύκλος της ανασυγκρότησης του ελληνικού πολιτικού συστήματος με ισχυρή σοσιαλιστική και πατριωτική παράταξη. Οτιδήποτε έξω από την σημερινή παρακμή είναι προτιμότερο.
Το διοικητικό σύστημα και η αντιμετώπιση των παθογενειών του υπήρξε ανέκαθεν αντικείμενο μεγάλου ενδιαφέροντος στη δημόσια ζωή της χώρας.
Παρά τις επί μέρους επιτυχίες, η γενική εικόνα για την επάρκεια της διοίκησης παραμένει άκρως προβληματική, γεγονός οφειλόμενο σε διάφορους λόγους, που αναδεικνύονται παρακάτω, από την περιγραφή των θεμελιωδών προϋποθέσεων για την επιτυχία μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για τη διοικητική μεταρρύθμιση.
Διανύουμε, ήδη, τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα και ορισμένοι θεωρούν παρωχημένο, το να μιλά κανείς για αξίες και αρχές, όπως η ισότητα και η ειδικότερη έκφανσή της, ως ισότητα των φύλων, η ισότητα ευκαιριών, η αλληλεγγύη, η αξιοκρατία.
Θα ήταν λάθος αν προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το ζήτημα της έμφυλης ισότητας χρησιμοποιώντας μόνο ιστορικά παραδείγματα και αυτό γιατί η ιστορία δεν είναι γραμμική, κατά συνέπεια δεν διδάσκει και δεν νουθετεί πάντα.
Τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα πλήττονται στον πυρήνα τους και από τα πρώτα θύματα, είναι οι γυναίκες. Έχει κανείς την αίσθηση, ότι επιστρέφουμε στη λογική ενός απριορικού έθους, που τοποθετεί τη γυναίκα σε θέση υποδεέστερη. Αναγεννάται το στερεότυπο της «αιώνιας Εύας», που οφείλει την ύπαρξή της στον άνδρα, γιατί πλάστηκε από το σώμα του, ώστε να βρίσκεται ως σκιά στο πλευρό του. παρατηρούμε ακόμα, ότι δικαιώματα, όπως αυτό στην υγεία, την αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος, την εργασία και την αξιοκρατία, θίγονται.
Η διαιώνιση, των στερεοτύπων, μας οδηγεί σε ένα συμπέρασμα. Ότι κανένας κοινωνικός αγώνας, καμία κοινωνική κατάκτηση, δεν είναι δεδομένη.
Η προσέγγιση της ισότητας, με λογιστικά κριτήρια και όρους που επιβάλει η αγορά, αποτελεί φιλελεύθερη προσέγγιση. Για τους δημοκράτες σοσιαλιστές, η ισότητα έχει καθαρά ανθρωπιστικό χαρακτήρα. γεννήθηκε ως ιδέα από τον άνθρωπο για να εξυπηρετήσει τον άνθρωπο και κατ’ επέκταση την κοινωνία. Αποτελεί προϋπόθεση, αλλά ταυτόχρονα και μοχλό για την κατάκτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Θεμέλιο της κοινωνίας είναι η ισότητα και γι’ αυτό είναι αδιαπραγμάτευτη.
Είναι προφανές, ότι η οπισθοχώρηση στην συντηρητική αντίληψη, της αυστηρής ποινικοποίησης εγκλημάτων, υπό το βάρος, μάλιστα, της κοινωνικής κατακραυγής, δεν εισφέρει στην ουσιαστική εξάλειψη της πατριαρχίας, αλλά συντηρεί τα στερεότυπα. Απαιτείται, εγρήγορση ήδη από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, με την υιοθέτηση σχολικών προγραμμάτων και δράσεων, που προάγουν την έμφυλη ισότητα. Επιπλέον, η εκπαίδευση όλης της κοινωνίας, που δυστυχώς ακόμα και σήμερα, παρασύρεται από τάσεις, που απλώς αναπαράγουν την πλέον άδικη για τις γυναίκες εικόνα.
mail: info@ideologikodiktio.com
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Νικολέττα Σπυροπούλου, Δικηγόρος, τηλ.: 6973 785694
Υπεύθυνος Τύπου: Αιμίλιος Σαπρανίδης, Δημοσιογράφος, τηλ.: 6977 700429